| YouTube Channel

अपान्नपात् (apAnnapAt)

 
Monier Williams Cologne
English
अपां॑-न॑पात् [RV.
VS.
] or अपां-नप्तृ [Pāṇ. iv, 2, 27] or अपां॑-गर्भ [VS. ] or अपो-नप्तृ [Pāṇ. iv, 2, 27],
m.
‘grandson of the waters’,
N.
of Agni or fire as sprung from water.
अपां॑-न॑पात् b
&c.
See 2. अ॑प्.
Monier Williams 1872
English
अपान्नपात् अपान्-नपात् or अपं-नपात्, &c.
See under अप्, p. 48.
Goldstucker
English
अपान्नपात् Tatpur. m. (-त्) (ved.) An epithet or name of
Agni (fire) and Savitri (sun).--Sāyaṇa explains this word
as meaning literally either ‘not protecting (न-पात्, from
पा, kṛt aff. शतृ) or not allowing to fall down (न-पात्
from the caus. of पत्, kṛt aff. क्विप्) the waters’, fire or
sun drying up the water
or ‘the grandson of the waters’,
water bringing forth plants and trees, and plants and trees
being the cause of fire
the latter explanation, apparently
more congenial with the vaidik poetry than the former, is
also given by Yāska. Comp. अप् and अपान्नप्तृ. [The word has
two accents, viz. the udātta on the second and third syllable
and is given by the Padatext of the Ṛgveda as representing
not a compound, but two distinct words
that it may be
analyzed so, is indubitable from passages where it occurs
e. g. in the form नपातमपाम्. On the other hand it must be ob-
served that the double accent belongs also to other and similar
Tatpur. mentioned in the Gaṇa to Pāṇ. VI. 2. 140. (comp. e. g.
तनूनपात्) and that this Gaṇa would comprise more words
than those mentioned in the present edition of Pāṇ. and the
ordinary Gaṇa lists as well as in the Kāśikā, if we may believe
the Svaramañjarī of Nṛsinha, which mentions e. g. शुकग्र-
न्थिनौ (not referring this word to VI. 2. 141.) and concludes
with इत्यादि
it may be observed too, that the Nighanṭu
mentions अपान्नपात् as one of the thirty-two पद enumerated
V. 4., and that Sāyaṇa in his comm. cannot have looked
upon it otherwise than as a compound when he writes e. g.
अपांनपात्संज्ञकोऽग्निः
comp. also the remark of Patanjali
s. v. अपान्नप्तृ. The genitive plur. as a former part of a com-
pound, is of rare occurrence, but met with also in other
compounds beginning with अपाम्, e. g. अपांवत्स, अपान्नाथ,
अपाम्पति &c. and in the Tatpur. देवानांप्रिय (Pāṇini VI. 3. 21.
Vārtt. 4.). E. अपाम् (gen. plur. of अप्) and नपात्.
Shabdartha Kaustubha
Kannada
अपान्नपात्
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಯಜ್ಞದೆವತೆ
निष्पत्तिः - > षष्ठ्या अलुक् (६-३-१४)
व्युत्पत्तिः - > अपो पातयति
L R Vaidya
English
apAm-napAt {% m. %} an epithet of Agni and Sāvitrī.
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
अपांनपात्
पु०
पातयति पत--णिच्--क्विप्
न०
त० “नभ्राण्नपादित्या०” पा० प्रकृतिभावः अलुक्स० यज्ञदेवताभेदे “अपोनपात् अपांनपाच्च देवतेति” सि० कौ० ।“अपोनपाते अपांनपातेऽनुब्रूहीति” प्रैष्यः
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“पा रक्षणे”@} 2 ‘पाने पिबति, रक्षायां पाति, पायति शोषणे।।’ 3 इति देवः।
4 पायकः-यिका, 5 पालकः- 6 गोपालकः-लिका, पिपासकः-सिका, 7 पापायकः-यिका
8 पाता-पात्री, पालयिता-त्री, पिपासिता-त्री, पापायिता-त्री
9 पान्-न्ती- 10 ती, पालयन्-न्ती, पिपासन्-न्ती
-- पास्यन्-न्ती-ती, पालयिष्यन्-न्ती-ती, पिपासिष्यन्-न्ती-ती
-- 11 12 व्यतिपानः, पालयमानः, 13 व्यतिपिपासमानः, पापायमानः
व्यतिपास्यमानः, पालयिष्यमाणः, व्यतिपिपासिष्यमाणः, पापायिष्यमाणः
14 नपात्-नपातौ-नपातः, 15 तनूनपात्, अपान्नपात्, अपोनपात्
पातम्-तः-तवान्, पालितः, पिपासितः, पापायितः-तवान्
16 विश्वपाः-सुपाः, 17 गोपः-नृपः, 18 अधिपः, 19 पायः, 20 गोपायी, 21 नगरपायी, 22 पपिवान्, पालः, 23 गोपालः, पिपासुः, पापाः
पातव्यम्, पालयितव्यम्, पिपासितव्यम्, पापायितव्यम्
24 प्रपाणीयम्-प्रपानीयम्, पालनीयम्, पिपासनीयम्, पापायनीयम्
पेयम्, पाल्यम्, पिपास्यम्, पापाय्यम्
25 ईषत्पानः-दुष्पानः-सुपानः
-- -- पायमानः, पालयमानः, पिपास्यमानः, पापाय्यमानः
26 पायः, पालः, पिपासः, पापायः
पातुम्, पालयितुम्, पिपासितुम्, पापायितुम्
पातिः, 27 सम्पातिः, पालना, पिपासा, पापाया
पात्वा, पालयित्वा, पिपासित्वा, पापायित्वा
प्रपाय, प्रपाल्य, प्रपिपास्य, प्रपापाय्य
पायम् २, पात्वा २, पालम् २, पालयित्वा २, पिपासम् २, पिपासित्वा २, पापायम्
पापायित्वा
28 पतिः, 29 निपातनात् धातोरित्वम्।
पातीति पिता = जनकः।]] पिता, 30 इति पप्रत्यये रूपम्।
दुर्जनैः पायते इति पापम् = कायवाङ्मनोदुश्चरितम्।]] पापम्, 31 इति डुम्सुन्प्रत्यये, टिलोपे रूपम्।
पातीति पुमान् = नरः।]] पुमान्, 32 पाथः।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(९८८)
02
=>
(२-अदादिः-१०५६। सक। अनि। पर।)
03
=>
(श्लो। ५)
04
=>
[[६। ‘आतो युक् चिण्कृतोः’ (७-३-३३) इति युगागमः। एवं घञादिष्वपि ज्ञेयम्।]]
05
=>
[[७। ‘पातेर्लुग् वक्तव्यः’ (वा। ७-३-३७) इति ण्यन्ते सर्वत्र लुगागमः।]]
06
=>
[[८। गवां पालकः गोपालकः। ‘नित्यं क्रीडाजीविकयोः’ (२-२-१७) इत्यनेन जीविकार्थ- कस्य नित्यसमासः।]]
07
=>
[[९। ‘गापोर्ग्रहणे इण्पिबत्योर्ग्रहणम्’ (वा। २-४-७७) इति वचनादस्य लुग्विकरणत्वेन, ‘लुग्विकरणालुग्विकरणयोरलुग्विकरणस्य’ (परिभाषा ९१) इत्यनेन ‘घुमास्था- गापा--’ (६-४-६६) इत्यादिषु नास्य ग्रहणम्। तेन ईत्वादिकमस्य नेति ज्ञेयम्। तेन यङन्ताण्ण्वुलि द्वित्वे, अभ्यासह्रस्वे च, ‘दीर्घोऽकितः’ (७-४-८३) इत्यभ्या- सस्य दीर्घः। एवं यङन्ते सर्वत्र ज्ञेयम्।]]
08
=>
[[आ। ‘यद्भागिभाजोऽपि हि जानते तान् ज्ञेयं यदष्टादश यश्च पाता’ वा। वि। २। ५३।]]
09
=>
[[१०। शत्रन्तात् स्त्रियाम्, ‘आच्छीनद्योर्नुम्’ (७-१-८०) इति नुम्बिकल्पः।]]
10
=>
[[B। ‘पान्त्यः शिशून्, धान्यधनानि रान्त्यो, लान्त्यश्च काश्चित् कुसुमानि दान्त्यः।।’ धा। का। २। ४९।]]
11
=>
[पृष्ठम्०८५७+ २७]
12
=>
[[१। ‘कर्तरि कर्मव्यतीहारे’ (१-३-१४) इति कर्मव्यतीहारे शानच्।]]
13
=>
[[२। सन्नन्तात् ‘पूर्ववत् सनः’ (१-३-६२) इत्यनेन कर्मव्यतीहारे शानच्।]]
14
=>
[[३। पातीति नपात् = नप्ता। ‘नभ्राण्नपात्--’ (६-३-७५) इत्यत्र निपातनात् नञ्तत्पुरुषे नञः प्रकृतिभावः, क्विपि तुगागमश्च। तन्वा पातीति तनून- पात् = अग्निरिन्द्रश्च। अपोनपात्, अपांनपात् इत्यपि देवताविशेषवाचके पदे। सर्वेऽप्येते क्विबन्ताः। प्रक्रिया पूर्ववत्।]]
15
=>
[[आ। ‘बभार बाष्पैर्द्विगुणीकृतं तनुः तनूनपाद् धूमवितानमाधिजैः।।’ शि। व। १। ६२।]]
16
=>
[[४। विश्वं पातीति विश्व पाः। ‘अन्येभ्योऽपि दृश्यन्ते’ (३-२-७५) इति विचि रूपमेवम्। एवं सुपाः इत्यत्रापि।]]
17
=>
[[५। ‘आतोऽनुपसर्गे कः’ (३-२-३) इति कर्मण्युपपदे कर्तरि कप्रत्ययः। एवं नृपः इत्यादिष्वपि ज्ञेयम्।]]
18
=>
[[६। ‘आतश्चोपसर्गे’ (३-१-१३६) इति कर्तरि कप्रत्ययः।]]
19
=>
[[७। ‘श्याऽऽद्व्यध--’ (३-१-१४१) इत्यादिना आदन्तलक्षणे कर्तरि णप्रत्यये रूपम्।]]
20
=>
[[८। ‘व्रते’ (३-२-८०) इति णिनिप्रत्यये युगागमः।]]
21
=>
[[९। ‘सुप्यजातौ णिनिस्ताच्छील्ये’ (३-२-७८) इति णिनिप्रत्ययः।]]
22
=>
[[१०। छान्दसोऽपि क्वसुरत्र धातौ भवतीति ‘विभाषा पूर्वाह्णापराह्णाभ्याम्’ (४-३-२४) इत्यत्र भाष्ये ‘पपुष आगतं पपिवद्रूप्यम्--’ इति प्रयोगाज्ज्ञायते। तेन क्वसुप्रत्यये, लिड्वद्भावेन द्विर्वचने, ‘आतो लोप इटि च’ (६-४-६४) इत्याकार- लोपे, ‘वस्वेकाजाद्घसाम्’ (७-२-६७) इतीडागमे रूपम्।]]
23
=>
[[११। गाः पालयतीति गोपालः। ‘कर्मण्यण्’ (३-२-१) इति ण्यन्तादस्मादण्प्रत्ययः।]]
24
=>
[[१२। ‘शेषे विभाषा-- (८-४-१८) इत्यनेन णत्ववि कल्पः।]]
25
=>
[[१३। ‘आतो युच्’ (३-३-१२८) इति ईषदाद्युपपदेषु खलपवादो युच्।]]
26
=>
[पृष्ठम्०८५८+ २९]
27
=>
[[१। ‘क्तिच्क्तौ संज्ञायाम्’ (३-३-१७४) इति संज्ञायां क्तिच्। पुंल्लिङ्गोऽयम्। सम्पातिः = जटायुभ्राता।]]
28
=>
[[२। ‘पातेर्डतिः’ (द। उ। १। २७।) इति डतिप्रत्ययः। पातीति पतिः = नायकः।]]
29
=>
[[३। औणादिके (द। उ। २। ३।) तृन्प्रत्यये, तृच्प्रत्यये वा रूपम्। तत्र [द। उ। २। ३।]
30
=>
[[४। ‘पानीविषिभ्यः पः’ [द। उ। ७। २।]
31
=>
[[५। ‘पातेर्डुम्सुन्’ [द। उ। ९। ४८।]
32
=>
[[६। ‘पातेर्बले जुट्
\n\n उदके थुट् च, अन्ने च’ [द। उ। ९-६३ तः ५। इति बलेऽभिधेये जुडागमे पाजः = अग्निः
\n\n जलेऽभिधेये अन्ने च, थुडागमे पाथः = जलमन्नं च।]]