धातुः: हा
मूलधातुः: ओहाङ्
धात्वर्थः: गतौ
गणः: जुहोत्यादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: जिहीते
अनुबन्धादिविशेषः: आकारान्तः,ओदित्,ङित् च


धातुः: हा
मूलधातुः: ओहाक्
धात्वर्थः: त्यागे
गणः: जुहोत्यादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: जहाति
अनुबन्धादिविशेषः: आकारान्तः,ओदित्


हा (ओँ꣡हा॒क् त्यागे - जुहोत्यादिः - अनिट्)
ल्युट् = हानम्
अनीयर् = हानीयः - हानीया
ण्वुल् = हायकः - हायिका
तुमुँन् = हातुम्
तव्य = हातव्यः - हातव्या
तृच् = हाता - हात्री
क्त्वा = हित्वा
ल्यप् = प्रहाय
क्तवतुँ = हीनवान् - हीनवती
क्त = हीनः - हीना
शतृँ = जहत् / जहद् - जहती

हा (ओँ꣡हा॒ङ् गतौ - जुहोत्यादिः - अनिट्)
ल्युट् = हानम्
अनीयर् = हानीयः - हानीया
ण्वुल् = हायकः - हायिका
तुमुँन् = हातुम्
तव्य = हातव्यः - हातव्या
तृच् = हाता - हात्री
क्त्वा = हात्वा
ल्यप् = प्रहाय
क्तवतुँ = हानवान् - हानवती
क्त = हानः - हाना
शानच् = जिहानः - जिहाना

अपहानम् [apahānam], Leaving, abandoning.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

अपहान Tatpur. m. f. n. (-नः-ना-नम्) Leaving, abandoning.
For the irregular femin. in आ, instead of in ई, compare
पूर्वापहाणा, परापहाणा and अपरापहाणा; the word itself
occurring probably only in these compounds. Comp. अप-
हायन. E. हा with अप, kṛt aff. ल्युट्.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अप-हान, अस्, आ, अम् (or fr. 1. अप-हा?), leaving,
abandoning; also written अप-हायन।


अप-हान-
 nt. enlèvement, fait de cacher.


अपहान (apahAna)

Apte

Apte 1890

Monier Williams 1872

Goldstucker

Stchoupak