धातुः: स्था
मूलधातुः: ष्ठा
धात्वर्थः: गतिनिवृत्तौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तिष्ठति


स्था (ष्ठा॒ गतिनिवृत्तौ - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = स्थानम्
अनीयर् = स्थानीयः - स्थानीया
ण्वुल् = स्थायकः - स्थायिका
तुमुँन् = स्थातुम्
तव्य = स्थातव्यः - स्थातव्या
तृच् = स्थाता - स्थात्री
क्त्वा = स्थित्वा
ल्यप् = प्रस्थाय
क्तवतुँ = स्थितवान् - स्थितवती
क्त = स्थितः - स्थिता
शतृँ = तिष्ठन् - तिष्ठन्ती

अ॑तिष्ठन्त् a. not staying, restless;
 withdrawing from
(loc.).


अ॑तिष्ठन्त् nicht stehen bleibend, — rastend;
sich einer Sache (Loc.) entziehend.


á-tiṣṭhat, a., nicht stillstehend [tíṣṭhat Part. von sthā], rastlos sich bewegend.
-antam. sárgam {915,2}.
-antīnām. kā́ṣṭhānām {32,10}.


á-tiṣṭhant, a. not standing; restless.
[√sthā.]


अतिष्ठत् á-tiṣṭhat, pr. pt. not remaining 🞄standing, not resting;
 withdrawing from (lc.).


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अतिष्ठत् अ-तिष्ठत्, अन्, अन्ती, अत्, not stand-
ing, unstable.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अ॑-तिष्ठत् mfn. not standing, unstable, RV.


अ-तिष्ठन्त्-
 partic. qui cède, qui se dérobe à (loc.).


अतिष्ठत् (atiSThat)

Capeller Eng

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Macdonell

Lanman

Capeller

Grassman

Stchoupak