धातुः: गद्
मूलधातुः: गदी
धात्वर्थः: देवशब्दे
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: गदयति-ते


धातुः: गद्
मूलधातुः: गद
धात्वर्थः: व्यक्तायां वाचि
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: गदति


गद् (ग꣡दँ꣡ व्यक्तायां वाचि - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = गदनम्
अनीयर् = गदनीयः - गदनीया
ण्वुल् = गादकः - गादिका
तुमुँन् = गदितुम्
तव्य = गदितव्यः - गदितव्या
तृच् = गदिता - गदित्री
क्त्वा = गदित्वा
ल्यप् = प्रगद्य
क्तवतुँ = गदितवान् - गदितवती
क्त = गदितः - गदिता
शतृँ = गदन् - गदन्ती

GAD (subs.):
I Of a weapon: अग्रम्,
g. of
an arrow:
बाणाग्रम्।
II A spike or wedge:
कीलः।


GAD (v.i.): अटति (अट्, c. 1.): v. To roam,
wander.


GAD, s. (Head of a spear or arrow) शूलाग्रं, वाणाग्रं.
— (Wedge
of steel or iron) तीक्ष्णायसकीलः, लोहकीलः.


gad

Monier Williams

Borooah